Αέναη ασάφεια του σήμερα

 

Τα ταξίδια που ονειρεύτηκες τα πήρε η πόλη, η δουλειά,
τα πούλησες όπως πούλησες και τους φίλους σου
Αυτά που κέρδισες φοβάσαι μην τα χάσεις
σε καταλαβαίνω γιατί και γω φοβάμαι μην χάσω
αυτά που δεν είχα ποτέ.
οι αναμνήσεις με φοβίζουν πιότερο
κι από το ίδιο το τώρα
Υπάρχουν άνθρωποι σε σκέψεις
μελετητές της ζωής
Αλλά Εσύ δείξε σύνεση· να διυλίζεις το κρασί σου
και να περιορίζεις τη μακροχρόνια ελπίδα
εξαιτίας του σύντομου διαστήματος (της ζωής)
Ευθύνη δε φέρω καμία.
Που εγώ δεν κράτησα σφιχτά
την επιστροφή σου.
Η βροχή που πέφτει τώρα
Ξεπλένει τη σκόνη
που κάθισε σαν κουρνιαχτός πάνω στα παλιά μας
συναισθήματα.
Αέρινος διαβάτης, θαρρείς πως είσαι της ζωής
μιας ζωής που σαν καταρράκτης τρέχει
μην ξεχνάς πως είσαι ενα αερικό, που πετάει
και καταλήγει στου ονείρου την αυλή.