Author's posts

Συγκινήσεις του πεπρωμένου.

Η πρώτη ακτίνα φωτόςσπάει σε πολλές φωτοχημικές εκλάμψειςγεμάτη αγάπηπου είχε συλληφθείυπό την συνενοχήτου νυχτερινού μανδύα,και η συντριπτική σιωπήδιασχίζεται ως ψίθυροςστο βαθύτερο του συναισθήματος.Η σιωπή αναλαμβάνει ξανάτην απεραντοσύνη μιαςατελείωτης αγκαλιάς.Η επιθυμία με ταξιδεύειστην αναμμένη αναμονήσε μια συμφωνίαχωρίς ημερομηνία λήξης.Ρυθμοί παροξυσμούκαταπίεση των ψευδαισθήσεων,ενθουσιασμός των παθιασμένων κρατήρωνσε αναζήτηση μιμητικών στιγμών,ανάγλυφες εκφράσεις που μαστίζονταιαπό τις συγκινήσεις του πεπρωμένου. Copyright …

Continue reading

Κεντημένες σιωπές

Υψώσαμε τον ήλιοσε γκρι βροχερά πρωινά,σε κεντημένες σιωπέςχωρίς λόγιαστην ακούσια απουσία τωνπροσώπων.Κοιμηθήκαμε απαλά από την αύρατης θάλασσας στην ανάσατου χρόνου εκεί στις κρύεςπέτρες των λέξεων τωνχαμένων υποσχέσεωντων μεθυσμένων κραυγώνστη διαταραχή των διαδικασιώντων συνεχιζόμενων επαναστάσεων.Γίναμε φυγάδεςαπό βαρετές πρακτικές,τόσων στείρων προσευχώνόσο και των κωφών όρκων.Και στο άπειρο της ψυχήςοι χειρονομίες πεθαίνουνμε κάθε στριμμένο βλέμμα αναχώρησης. Copyright ® …

Continue reading

ονειροβατήματα.

Ωδές ψυχοσωματικές από σκιές νεκρές… βαναύσως ποδοπατημένες από αδιόρατες αποπλανημένες ομορφιές… Ιστορία έχουν ακροβατική κι άλαλα αποτυπώματα φωτοσυνθετικά.Δοκιμές εκφραστικών δυνατοτήτωναπό περίτεχνες γλωσσικές φόρμεςόνειρα, βιώματα, ιδέες κι αισθητικές συγκινήσειςτης οδύνης των αποχωρισμών.Απηχήματα, παρεστιγμένα, που αναφέρονται σε κρυφοστοχασμούς,ακριβομνήμες ζωής και μελωδικά απόστιχα, για νυχτερινά ονειροβατήματασε ένα πολυδαίδαλο κι αισθαντικόσύμπλεγμα συναισθημάτων. Μας κάνουν κοινωνούς όλων όσων γοητεύουν και …

Continue reading

Αυστηρότητα της σιωπής.

Ακολουθούμε όλη τη νύχτα αδιάφοροισε όλους τους θορύβους που εκρήγνυνταιτην αυστηρότητα της σιωπής.Έχουμε στις λαβές μας το ξυράφι αιχμηρό.του χρόνου δακρύρροια μπροστά μαςτο τούνελ της αιωνιότητας.Πάμε όπου μας πάει να αποπλανήσουμε την απόδραση.Αλλά στην ανένευτη αναταραχήαπό τα χέρια, υπάρχει μια άλλη χειρονομία,πιο λεπτή, η οποία προϋποθέτεισημάδια αποπλάνησης,για να προβλέψουμε τη γυμνότητα του σώματος.Θέλουμε να εντοπίσουμε …

Continue reading

Χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Αφύλακτες διαβάσειςτης ψυχής μας υπερβάσεις.Σου άφησα λόγια εκεί που υπάρχειςΗ αδικία ήταν μια διέλευση,μια πομπήόπου κουβαλούσαμε γυμνούς σταυρούς και σκλάβους.Καταλάβαμε τον εγωισμόσυμβάλλαμε στην αποφυγή του πόνου.Πιστεύαμε ότι η ζωή ήταν μια σειρά σειριακών χαρακτήρωνόπου αφήσαμε το σενάριοαλλά τότε αναγκαστήκαμε να μείνουμε μόνοιγια να περπατήσουμε στο σχοινίχωρίς δίχτυ ασφαλείαςμαγνητίζοντας την πυξίδα και το κέντρο μας.Σε βλέπω …

Continue reading

Eternal punishment for all time

A sea of frustration deep inside meemptiness they findpressures increase on fleshexcruciating pain….the silence looms before uswhile bodies pile in hundreds,free from the gift of life.Drown in miserydeadly inner sensethis place of doomdoomed to owneternal punishment for all time.

Ημιτελής άνεμος…

Μια νύχτα μαύρηςαβύσσου επέστρεψεστα χείλη μου.Για τις στιγμές που σε ξέχασαΟι δρόμοι όπου περπατώΈχουν φτεράπου θέλουν να κόψουνΚάθε μία από τις εικόνεςπου φέρνω μαζί μουγια αυτό το ταξίδι.Οι σκιές μου λένεΌτι είμαι εντελώς άδειοςΚαι ότι οι επιθυμίες μουείναι νεκρές.Όπου έχω κρυφά λόγιαΜικρά αστέρια που μια μέραΘα σου μιλήσουνγια τιςλέξεις που είχαν παγώσειανάμεσα στα χείλη μου.Η …

Continue reading

Στη σιωπή μου κρατώ…

Στη σιωπή μου κρατώ τις πληγωμένες λέξεις μέσω των γυμνών δρόμων φθαρμένες από τη μοναξιά, στον υπαίθριο χώρο της νύχτας, όπου βρίσκονται τα ημιτελή όνειρα τυλιγμένα σε υγρά φύλλα σε μια πρόωρη πτώση. Στη σιωπή μου κρατώ όλη μου την αδράνεια, την βιασύνη μου, την αδιαφορία μου, από τον περιθωριακό κόσμο που με περιβάλλει. Μέχρι …

Continue reading

No control

In the darker the nights I’ll hide the my feelings I can’t bring the passion back When there’s nothing you could hold A heart made out of gold No control Don’t try to bring me back I’ll stay the same You know that life isn’t set You give as good as you get We live …

Continue reading

Βροχή και Ομίχλη.

Τα μονοπάτια των σταγόνων της βροχής μοιάζουν σαν δάκρυα από ένα αόρατο πρόσωπο. Μια φωτιά που δεν καίγεται από τη σιωπή που λιπαίνει κάθε μνήμη αφήνωντας τα αποτυπώματά της ενώ η νύχτα καταρρέει όπως μια λεπτή σκιά πίσω από το τζάμι. Η ομίχλη κρατάει καλά τα μυστικά της Βροχή και ομίχλη ενα δάκρυ ανοσοποιημένο στα …

Continue reading