Category: Uncategorized

Κράτα το χέρι μου

Κράτα το χέρι μου Ενώ προσεύχομαι Για την αγάπη μας Για δύναμη που φτάνει μέσα μας σε κυματισμούς Από τα ρεύματα Κοίτα στα μάτια μου Ενώ απομνημονεύω Τα ανθισμένα λουλούδια Στο χαμόγελό σου . Κράτα το χέρι μου Ενώ προσεύχομαι…

comfort

  COMFORT Broken path with beaten stones Never to find my way back home again Trudging silently through the sorrow drenched areas of my mind  A clouded forecast is all to be seen in the minds eye Gasping for air the farther I get along How do I express myself in this world when I …

Continue reading

Ντάρμα

Και εδώ βρισκόμαστε στη μέση της αμφιβολίας Οι θεοί γνωρίζουν καλά ότι εξαπατηθήκαμε. Όταν η μέρα στροφές φέρνει τότε η νύχτα φέρνει το χαος, το έρεβος. Καλώς ήρθατε στην νύχτα της μοίρας μου Στον δρόμο της σωτηρίας, Μια ακόμη νύχτα του σκότους Στο ποτάμι του αίματος Το Ντάρμα των πλασμάτων, θα βράζει τους δαίμονες που …

Continue reading

Aύξων άπειρο

  Φεύγοντας από τις σάπιες σκέψεις μου, καταπνιγμένες από ενοχές και λύπη, οι αισθήσεις μου παρασύρθηκαν από τη ζωή προκαθήλωμα, που έφτασε στο εσωτερικό, με έσυρε με πόνο προς την άβυσσο του μυαλού. Θεϊκά υαλώδη τοιχώματα γύρω από και, πέρα από τα απόβλητα αμετάβλητα. Θα στερηθεί εκεί εκείνος που στάθηκε, απλά μια χλωμή αντανάκλαση. Μια …

Continue reading

Μολυσμένες αναμνήσεις

  Ποιος είσαι? Με χτυπάς. Όχι ένα χαστούκι στο πρόσωπο Αλλά μια γροθιά στα κότσια Σαν να με προειδοποιεςί για μελλοντικά μου λάθη Δεν έχω κάτι μαζί σου δεν πρόφθασα καλά καλα να σε γνωρίσω Θα γιορτάσω στο θάνατο Από ανθρώπους που δεν θα ξέρουν Η αγάπη που δείχνουν τα μαχαίρια Ούτε οι μολυσμένες αναμνήσεις …

Continue reading

Κραυγές της ψυχής

  Έχασα στην ονειροπόληση, Σε μια άλλη τροχιά Απλά βλέποντας τις αλλαγές που βλέπουμε Η αλήθεια αφθονεί μέσα σε σας και σε μένα Ο σκοπός για εμάς είναι να είμαστε απλά. Ξεκινώντας από ένα σημείο χωρίς επιστροφή Η ζωή δεν είναι εκεί για να υποφέρει και να κάψει Πρόκειται για μια σταθερά αναμμένη διαμονή Το …

Continue reading

Εποχές…

Παρέμεινες στη σκιά της πυραμίδας των ψεμάτων που δημιουργησες. Οι εποχές αλλάζουν άνθισε η άνοιξη, που την πήρε το καλοκαίρι, ήρθε ενα χρωματισμένο φθινόπωρο και μετά ένας χειμωνας γυμνός. Και εσύ έριξες τα φύλλα σου στην γουρνα της ψυχης σου για λίπασμα Παρακολουθώντας τη ρύθμιση της σκόνης, κατά μήκος του δρόμου εκκαθάρισης, Και πάλι οδήγησες …

Continue reading

Ποτέ ξανά

  Έμαθα για την αγάπη μιά φορά στις άκρες των τρυφερών δακτύλων, στην άκρη των αρωματισμένων ώμων ντυμένη με μαργαριτάρι και δαντέλα, αλλά έχασα την αγάπη πολύ σύντομα με το χτύπημα των φαύλων γλωσσών μια αγαπη που άργησε να σφυρηλατηθεί πάνω στο αμώνι των αναμνήσεων Η αγάπη τους ήταν εκεί μέσα μου μια αγάπη δανεική …

Continue reading

Αγρια οργή

Καλώς ήρθατε στη θάλασσα της τρέλας μας Ένα μέρος όπου τίποτα δεν είναι πραγματικό Ο ήχος είναι το οδηγό φως Η μηχανή του χρόνου οργή! Αυτή είναι η δύναμη μας. Άγρια οργή! «Γιατί αυτός είναι ο τρόπος που θέλουμε να παίξουμε άγρια ​​οργή! Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι καιροί αλλάζουν Άγρια οργή! …

Continue reading

Θύμηση

  Μεσάνυχτα Τσιμουδιά. Έχασε το φεγγάρι τη θύμηση του; Χαμογελάει μονάχη.. Στο φως του δρόμου τα πεσμένα φύλλα μαζεύονται στα πόδια μου και ο άνεμος αρχίζει να μουρμουρά.. Ολομόναχος στο φως του φεγγαριού Μπορώ να χαμογελώ στις μέρες του παρελθόντος Η ζωή ήταν όμορφη τότε Θυμάμαι την εποχή που γνώριζα τι θα πει ευτυχία Η …

Continue reading